Judith Haarman

Alweer bijna een jaar geleden heb ik contact gezocht met Vluchtelingenwerk omdat ik graag een wat directere bijdrage aan de samenleving wilde leveren. Taalcoach worden, dat sprak me aan, omdat ik in het dagelijks leven ook mensen coach in hun persoonlijke ontwikkeling. Het is ook een manier om mooie en unieke contacten op te bouwen met mensen uit een heel andere cultuur.

Mijn eerste anderstalige was een Marokkaanse vrouw, die inmiddels is geslaagd voor haar inburgeringsexamen. Intussen is ze ook mama en we spreken elkaar nog af en toe.
Momenteel ga ik wekelijks naar een  Irakees echtpaar.  Al vanaf het eerste contact voel ik me echt welkom. Elke keer als ik kom, staat er een kop thee of echte Arabische koffie met wat lekkers voor mij klaar. In het begin was het praten met handen en voeten, nu lezen we de krant en praten we over de dingen die ons bezighouden. Soms besteden we wat tijd aan het huiswerk, een kaartje dat ze willen sturen of een gesprek dat ze willen voorbereiden.

Ik leer veel van hun cultuur en zij van de mijne: we praten over Sinterklaas, Kerstmis en de Ramadan. Ik heb ze ook kennis laten maken met de Nederlandse muziek via YouTube. Zij hebben mij hun muziek laten horen. Je wordt je zelf ook meer bewust van de Nederlandse taal: zij wilden bijvoorbeeld iets ruilen, en dan heb je het over de betekenis van en de verschillen tussen ruilen, veranderen, wisselen en terugbrengen. Het is ook leuk om af en toe terug te kijken naar het begin. Het maken van afspraken ging moeizaam, nu bellen of sms-en we elkaar om een nieuwe afspraak te maken.

Ik ga elke week weer met veel plezier naar ze toe en kom met nieuwe energie terug. Zij zijn ook altijd blij en dankbaar als ik kom. Kortom, taalcoach zijn geeft mij het gevoel een waardevolle bijdrage te leveren!